مىشدند و تابع ما مىگشتند « 52 » و امورشان را بدست ما مىسپردند از بالاى سرشان و زير پايشان نعمت‌ها را مىخوردند و تو اى معاويه در خلافت طمع نمىكردى « 53 » ! ولى آنچه مردم از ما از دست دادهاند بيش از آنى است كه ما نسبت به آنان از دست دادهايم . خداوند در بارهء من و تو بخصوص آيهاى از قرآن نازل كرده است كه تو و امثال تو آن را طبق ظاهرش مىخوانيد و نمىدانيد تأويل باطن آن چيست « 54 » و آن در سورهء « الحاقّه است كه : فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ بِيَمِينِهِ فَسَوْفَ يُحاسَبُ حِساباً يَسِيراً تا آنجا كه مىفرمايد : وَ أَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ بِشِمالِهِ . . . تا آخر آيه « 55 » ، « كسى كه نامهء عملش بدست راستش داده شود به زودى به آسانى مورد محاسبه قرار مىگيرد » تا آنجا كه مىفرمايد : « و امّا كسى كه نامهء عملش به دست چپش داده شود . . . » ، و قضيّه چنين خواهد بود كه هر امام ضلالت و امام هدايتى فرا خوانده مىشوند و با هر كدام از آنها اصحابشان كه با او بيعت كردهاند خواهند بود ، و من و تو هم فرا خوانده مىشويم . اى معاويه ، تو صاحب زنجير هستى كه مىگويد : « اى كاش نامهء عملم بدستم داده نمىشد و حساب خود را نمىدانستم » تا آخر آيات « 56 » . به خدا قسم اين مطلب را از پيامبر صلى اللَّه عليه و آله شنيدم كه در بارهء تو مىفرمود و همچنين در بارهء هر امام ضلالتى كه قبل از تو بوده و بعد از تو خواهد بود مثل همين خوارى و عذاب از جانب خدا خواهد بود . آيهاى از قرآن در بارهء بنى اميّه ( 1 ) در بارهء شما ( بنى اميّه ) كلام خداوند عز و جل نازل شده است كه : وَ ما جَعَلْنَا الرُّؤْيَا

--> ( 52 ) « ج » : با ما بيعت مىكردند . ( 53 ) « ج » : و تو در مقام خلافت قرار نمىگرفتى . ( 54 ) « الف » و « ب » : خداوند در بارهء من و تو سورهء بخصوصى نازل كرده است كه امّت آن را به ظاهر تأويل مىكنند و نمىدانند باطن آن چيست . ( 55 ) سورهء انشقاق : آيهء 8 . سورهء الحاقّه : آيه‌هاى 19 تا 37 . ( 56 ) اشاره به آيه‌هاى 25 تا 32 سورهء الحاقّه است كه مىفرمايد : « سپس در زنجيرى كه طول آن هفتاد ذراع است او را ببنديد » .